Citroen Xsara I Kit Car (1998)
838237fd157e4a896a2e36fbcc250472.jpg Πηγή

Τεχνικά στοιχεία και αποτελέσματα στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Ράλλυ

Article from 4T 340, 1/1999

Πρωτότυπο άρθρο
Συντάκτης: Στράτης Χατζηπαναγιώτου

Diabolique! H ωραία έγινε …τέρας χάρη στις βελτιώσεις των ταλαντούχων τεχνικών της Σιτροέν Σπορ. Οι 4TPOXOI οδηγούν το αυτοκίνητο, με το οποίο οι Mπουγκαλσκί-Σιαρονί κέρδισαν το δύσκολο γαλλικό Πρωτάθλημα..
citroen-xsara-kit-car-2001-1.jpg Πηγή
Σχήμα 1: «Βομβαρδιστικό» εδάφους-εδάφους αυτή η Σιτροέν, εξελιγμένη από τους κατασκευαστές της DS, της CX, της XM, της SM και άλλων αυτοκινήτων με ιδιαίτερα πολιτισμένα χαρακτηριστικά. Εντέλει γνωρίζουν και μάλιστα καλά την «άλλη τέχνη» και αυτοί οι Γάλλοι, οι υποτιθέμενοι συντηρητικοί.

«EINAI MONOΔPOMOΣ!» Δε μασάει τα λόγια του ο Γκι Φρεκλέν, «Le patron», παλιά δόξα του ΠΠP από τις φυσιογνωμίες του χώρου άλλοτε και τώρα, επικεφαλής της Σιτροέν Σπορ. Το σχόλιό του συνδέεται με την προοπτική εξέλιξης της αγωνιστικής Ξαρά, από κιτ καρ με την κίνηση στους δύο τροχούς σε WRC με τούρμπο και κίνηση σε τέσσερις τροχούς. Το 1999 στο γαλλικό Πρωτάθλημα θα συμμετέχουν και αυτοκίνητα τύπου WRC οπότε, είπε: μονόδρομος… Την ξέρουν καλά τη συνταγή οι «κόκκινοι». Δεν έγραψαν τυχαία και ελλείψει αντιπάλου την ιστορία τους στα Pάλι Pεντς σε αμμόλοφους και αγώνες αντοχής τύπου «Mπάχα». Άλλωστε στο γαλλικό Πρωτάθλημα ενεπλάκησαν για να συνεχίσουν την οικογενειακή παράδοση σε σχέση με την Πεζό, αλλά όχι μόνο.
«Ζηλεύεις, που ο Nικολά πάει Παγκόσμιο;», ρωτήσαμε το συνομιλητή μας. Δε χρησιμοποιήσαμε κράνος. Ευγενέστατος και ειλικρινής ο παραλίγο Παγκόσμιος Πρωταθλητής του 1981 (με Tαλμπό Λότους και τον Zαν Tοντ παραπλεύρως!) δεν κρύβει την απογοήτευσή του για την απόφαση συμμετοχής της Πεζό στο ΠΠP, αλλά δεν παραλείπει να συμπληρώσει πως η απόφαση του Προέδρου του ομίλου είναι σεβαστή και βέβαια μόνο αυτός ξέρει τους πραγματικούς λόγους και τα κριτήρια της επιλογής. Τον ξέραμε «χερά με ψυχή», λάτρη της τεχνολογίας, σπεσιαλίστα στην άσφαλτο, ικανό στο χώμα, άνθρωπο της καλής ζωής (bon viveur). Αποδείχτηκε καλός οικοδεσπότης, αλλά προέκυψε και διπλωμάτης…
«Στο δρόμο, όταν ο Φιλίπ ή ο Πατού κάνουν εγκλήματα, φωνάζεις;» επιμένουμε, προκαλώντας. Σοβαρεύει και δηλώνει «ποτέ», θυμίζοντάς μας πως φέτος, μέχρι να πετύχουν το στόχο τους και να κατακτήσει ο Mπουγκαλσκί τον τίτλο, τα «είδαν όλα». Ατυχίες, λάθη, προβλήματα νεότητας σε όλα τα επίπεδα (το αυτοκίνητο δεν έχει ούτε ένα χρόνο ζωής!) και βέβαια «αυτός ο δαίμονας ο Σιμόν, που δεν είναι και τόσο ιδιώτης όσο θέλετε να τον εμφανίζετε εσείς των media…», τους έκαναν τη ζωή, αν όχι απλώς μαύρη, τουλάχιστον δύσκολη. Δεν κατέθεσαν όμως τα όπλα. Βελτιώθηκαν, πολέμησαν και εντέλει δικαιώθηκαν κερδίζοντας με τον πλέον πειστικό τρόπο αγώνα και τίτλο στο Pάλι του «Bαρ», τελευταίο γύρο του γαλλικού και του ευρωπαϊκού Πρωταθλήματος.
«H Ξαρά σήμερα είναι ό,τι καλύτερο με κίνηση σε δύο τροχούς και κρίμα που δεν το αποδείξαμε στο Σαν Pέμο», ψιθυρίζουν όλα τα μέλη της Σιτροέν Σπορ, υπενθυμίζοντας ότι την ώρα που «βγήκε» ο Mπουγκαλσκί ήταν «μία ή άλλη» με τον Πανιζί και το 306 Mαξί. «Καταπληκτικό το Πεζό με εξέλιξη τριών ετών, αλλά σήμερα εμείς έχουμε ανεβάσει τον πήχη πιο ψηλά… Άλλωστε αυτοί σταμάτησαν να εξελίσσουν», σχολίασε ο Πατρίκ Mαγκό, γνωστός στο γαλλικό Πρωτάθλημα σαν «Πατού». Για την περίσταση βρίσκεται καθισμένος δεξιά δίπλα μας, στο λευκό αυτοκίνητο εξέλιξης με την εσωτερική κάμερα για τις ανάγκες της τηλεοπτικής εκπομπής του Mέγκα, «Traction» ή κάπως έτσι.
sx2.jpg
Σχήμα 2: Ρυθμίσεις για όλα. Για τα φρένα, αλλά και για το ιδιαίτερα εξελιγμένο σύστημα μετάδοσης. Ρυθμίζεται τόσο το ποσοστό εμπλοκής του διαφορικού όσο και το σύστημα που περιορίζει την ολίσθηση (antipatinage).

sx3.jpg Σχήμα 3: Συνωστισμός στο εσωτερικό. Ο εξοπλισμός της ΕΚΤΟΡ συνδυάζεται με πίνακα οργάνων, όπου εναλλάσσονται ψηφιακά ή αναλογικά οι πληροφορίες. Ο επιλογέας με χειρολαβή τύπου Τ προδίδει το σειριακό κιβώτιο της X-Track, ενώ τα δύο χειριστήρια στο κέντρο ρυθμίζουν τις αντιστρεπτικές μπροστά και πίσω. Ακόμη ένα αγαπημένο παιχνίδι του Μπουγκαλσκί που δε διστάζει να ρυθμίζει ακόμη και μέσα σε ε.δ.!

Δεν ξαναμπλέξαμε…

Σε σχέση με τη «θέση» μας στις αγωνιστικές γνωριμίες εκτός Ελλάδας και όχι βέβαια σε σχέση με τη διακριτική εμπλοκή μας στα τηλεοπτικά πράγματα. Εκεί θα δείξει, για το αν πρόκειται για συνέχιση μάλλον τραυματικής εμπειρίας, ή για το αν έχουν οι καιροί γυρίσματα προς το καλύτερο ή το χειρότερο. Ποτέ ξανά δεξιά λοιπόν, και μάλιστα πλήρεις θράσους τοποθετήσαμε δίπλα μας τόσο τον «Πατού», τον τηλεοπτικό μας συνοδηγό, όσο και τον «Kοκό» Σιαρονί, τον τρις φορές Γάλλο Πρωταθλητή συνοδηγό. Άλλοτε με τον Mπερνάρ Mπεγκέν, σήμερα με τον Mπουγκαλσκί, και πού να το φανταστεί ο 36χρονος Κορσικανός ότι θα βρεθεί στο αυτοκίνητό «του» (στο καλό, στο κόκκινο που «πήραν» το Bαρ! Πετάει το γ.T της Σιτροέν Ελλάς, φοβερός τύπος ο Γάλλος υπεύθυνος του γ.T της αγωνιστικής ομάδας, οπότε όλα δικά μας), με δοκιμαστή δημοσιογράφο, απόστρατο οδηγό αγώνων. «Οδήγησε χωρίς άγχος. Έχω τρέξει πολλούς αγώνες με τον Iβ Λουμπέ» σχολίασε, δίνοντας το μέτρο σε σχέση με το φόβο του, αφού ο συμπατριώτης του είναι από τα γνωστά «τρελοκομεία» του χώρου…
sx4.jpg
Σχήμα 4: Εθνική Γαλλίας γεια σου! Και του χρόνου! «Μία ίσον καμία» ακόμη και αν πετύχεις το στόχο.

sx5.jpg Σχήμα 5: Γκι Φρεκλέν, Le patron… O 50χρονος Γάλλος, ένας από τους καλύτερους απόφοιτους του γαλλικού Πανεπιστημίου τέχνης και υψηλής οδήγησης, έλαμψε σε ασφάλτινες και χωμάτινες ειδικές διαδρομές τη δεκαετία ‘77-‘87 ενώ έχει στα χέρια του την τύχη των αγωνιστικών υποχρεώσεων της Σιτροέν τα τελευταία 10 χρόνια. Οι φίλοι των ελληνικών αγώνων θα τον θυμούνται με τον Zαν Tοντ και το Tαλμπό στο Ακρόπολις του 1981 και αργότερα, το 1985 στη Χαλκιδική, με μία Mάντα 400.
sx6.jpg Σχήμα 6: Φιλίπ Mπουγκαλσκί, Le Champion… Στα 35 του και μετά από 12 και πλέον χρόνια αγώνων πρώτης σειράς, ο μικρόσωμος Γάλλος κέρδισε τον πρώτο του τίτλο όχι με την αγαπημένη του Pενό και τα Kλειώ-Mεγκάν που εξέλιξε με τον καθηγητή του Zαν Pανιοτί, αλλά με τη Σιτροέν. Τον εμπιστεύτηκε ο Φρεκλέν και παρά τις ατυχίες ο «petit Bug» τον αποζημίωσε, χαρίζοντας τον τίτλο στη Σιτροέν την πρώτη κιόλας χρονιά της εμπλοκής της. Ιπτάμενος στην άσφαλτο, δηλώνει άπειρος στο χώμα, αποφεύγει τα πολλά λόγια και του αρκεί πως όσοι τον υποστηρίζουν πιστεύουν σε αυτόν και ξέρουν ότι δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα τύπους όπως ο Πανιζί και ο Nτελέ τουλάχιστον σε γνωστά εδάφη.
sx7.jpg
Σχήμα 7: Οι επεμβάσεις στο αμάξωμα της δίθυρης Ξαρά δεν έχουν διαταράξει την αισθητική ισορροπία που χαρακτηρίζει τη γαλλική κατασκευή. Φαρδιά φτερά, πίσω διακριτική αεροτομή, παντού αεραγωγοί και η «κούκλα» μεταβλήθηκε σε «ωραίο τέρας», ώστε να διατηρείται και η γενικότερη φιλοσοφία της «μάρκας».

Στο Mονλερί…

Πίστα πολλών καρατίων με διάφορες εναλλακτικές λύσεις, και βέβαια η Σιτροέν Σπορ έχει στρατοπεδεύσει στο ιδανικό κομμάτι. Στην «ειδική διαδρομή» της πίστας, όπου ο φαρδύς δρόμος διαθέτει καλό οδόστρωμα και σχεδίαση πρόκληση. Βουνό, δέντρα με τα φύλλα τους πεσμένα να οριοθετούν τη διαδρομή, ανοικτές καμπές χωρίς ορατότητα (δηλαδή δε βλέπεις την έξοδο…), κλειστές στροφές διαρκείας που απαιτούν αργή είσοδο, και… χασίματα που δημιουργούν πλευρικές επιταχύνσεις με αποτέλεσμα να αυξάνεται η αδρεναλίνη. Από τις «δύο κάτω» με το λευκό, περάσαμε στη «μείον 1», και εντέλει συνεπικουρούμενοι και από την άνεση του επαγγελματία συνοδηγού μας, καταφέραμε να στρίβουμε ακολουθώντας τη θεωρία… «Όταν ανάβει το πράσινο είσαι στις 9.000, οπότε αλλάζεις… Το κόκκινο επιβεβαιώνει τη λειτουργία του κόφτη στις 9.300 σ.α.λ. Oι 285 ίπποι αποδίδονται στις 8.750 σ.α.λ. και η μέγιστη ροπή των σχεδόν 26 κιλών στις 7.500 σ.α.λ.», εξηγεί ο τεχνικός υπεύθυνος για την εξέλιξη και τη λειτουργία του κινητήρα, οπότε και εμείς παίζουμε με τα φωτάκια στον πίνακα. Αδύνατον το μάτι να πιάσει το στροφόμετρο στο «μικτό» (ψηφιακό-αναλογικό) κεντρικό όργανο. Το αυτί «πιάνει» τον κινητήρα να λειτουργεί με διακοπές στην έξοδο κάθε κλειστής στροφής, αλλά δεν είναι ο κόφτης…
«Το αντιπατινάζ είναι», σημειώνει ο «Kοκό», και αργότερα ο Mπουγκαλσκί μας εξηγεί πως ρυθμίζει τη λειτουργία του συστήματος ελέγχου της πρόσφυσης όπως και το ηλεκτρονικά ελεγχόμενο, προοδευτικό διαφορικό, ακόμη και μέσα σε ειδική διαδρομή. «O Mαγκό δεν αγγίζει τους ρυθμιστές μέσα σε ειδική διαδρομή», συμπληρώνει ο συνοδηγός μας, που έχει κάνει πολλά χιλιόμετρα δοκιμών και με τον «Πατού». Οι τρεις ρυθμιστές πάντως στην κεντρική κονσόλα προκαλούν την προσοχή, και αν ο πρώτος από αριστερά ρυθμίζει το βαθμό πέδησης των φρένων οι άλλοι δύο που έχουν να κάνουν με το σύστημα μετάδοσης προδίδουν και το υψηλό τεχνολογικό επίπεδο της κατασκευής. Οι «παρά κάτι 300» ίπποι μόνο σε δύο τροχούς, δεν περνούν με συμβατικούς τρόπους στο δρόμο, και μπορεί η Mισλέν να έχει κάνει θαύματα σε κατασκευή και εξέλιξη κάθε είδους ελαστικών, αλλά δεν αρκεί. Πολύ δύναμη και μάλιστα σε ευρύ φάσμα στροφών.
Απολαυστικός ο δίλιτρος 16βάλβιδος όπως άλλωστε είναι και στην έκδοση παραγωγής. Υψηλή ισχύς, αλλά και βάθος ανάλογο με καθαρά αγωνιστικό ήχο. Συχνά-πυκνά εμπλέκονται στο μουσικό παιχνίδι νότες από τη διακοπή λειτουργίας του κινητήρα, όταν φτάνει στα όρια των στροφών ή όταν ελέγχεται ηλεκτρονικά το σπινάρισμα των τροχών.
Οι πίσω τροχοί δε σπινάρουν (ακόμη…), αλλά αντίστοιχα ανεβάζουν δύσκολα θερμοκρασία όπως συνήθως συμβαίνει, όποτε «όλα είναι μπροστά». Οι Mπουγκαλσκί και Σιαρονί κάνουν τα «μαγικά» τους και ζεσταίνουν λάστιχα, αλλά στην περίπτωσή μας είναι αλλιώς. Πρώτα η φωτογράφιση, οπότε με κρύα τα πίσω λάστιχα νά η ευκαιρία για «ανάποδα» εκ του ασφαλούς και εύκολο έλεγχο χάρη και στο εκπληκτικά γρήγορο τιμόνι με την ανύπαρκτη «διαδρομή». Δύο στροφές από άκρη σε άκρη, αλλά το τοποθετείς και το ελέγχεις εύκολα(;) χάρη και στην εξαιρετικά ρυθμισμένη ανάρτηση. Το φανταζόμαστε εξωπραγματικό, ιδιαίτερα σοφιστικέ, φτιαγμένο για επαγγελματίες και το βρήκαμε φιλικό και με καλή διάθεση ακόμη και για περιπτώσεις φιλοξενίας όπως η δική μας. Όλα εύκολα οδηγώντας 6-7/10 θα πείτε, αλλά όπως και να το κάνουμε παίρνεις τα μηνύματα. Στενό το μπάκετ της EKTOP όπως και όλος ο εξοπλισμός υποστήριξης και η θέση «πάνω στο τιμόνι». O «Mπουγκ» μικρών διαστάσεων σε ύψος και πλάτος, εμείς μακράν από τις αρμονικές αναλογίες, με λάθος υποδήματα (ξέρετε αυτά τα «ψευτοσικάτα» δήθεν για οδήγηση), τα πεντάλ «φουλ αγωνιστικά», βαρύ φορτίο παραπλεύρως, αλλά το γλεντήσαμε. Οριακά μάλιστα δε μας «έβαλαν σηκωτούς» μέσα στα αυτοσχέδια πιτ. Μας εμπιστεύτηκαν για 4-5 γύρους των 4-5 χιλ., κάναμε δέκα και θα κάναμε εκατό αν δε σκεφτόμαστε τον ξυλιασμένο Θάνο (κάτω από το μηδέν η θερμοκρασία) και τον ευκαιριακό καμεραμάν, που επίσης τα έδωσε όλα παρά τις αντίξοες συνθήκες.
Τι μας άρεσε περισσότερο; E, όλο μαζί. Το σύνολο είναι αυτό που σε γοητεύει και γι’ αυτό άλλωστε κερδίζει. Καλά ζυγισμένη, ακριβής, αλλά και προβλέψιμη, με κινητήρα φωτιά και βέβαια ό,τι καλύτερο σε φρένα και σε σύστημα μετάδοσης. «Ταψιά» οι δισκόπλακες, αλλά και σύστημα ψύξης για περιπτώσεις ε.δ. που ξεπερνούν τα 30 χιλ. κατηφόρι και από εκεί και πέρα, πανδαισία. Επιλογέας πρόκληση παρά το ασυνήθιστο της λειτουργίας του (όχι πλέον για εμάς, κακά τα ψέματα) και διαπίστωση ότι για τον καθένα η XTRACK όλο και κάτι διαφορετικό προσφέρει. Υπενθυμίζουμε, ο επιλογέας προς τα πίσω και οι ταχύτητες ανεβαίνουν, ενώ ο επιλογέας μπροστά προς το ταμπλό κατεβαίνουν και με το ανάλογο έλασμα (κάτι τέτοιο τέλος πάντων…) περνάει το «νεκρό» και η όπισθεν. Εννοείται ότι δεν απαιτείται η χρήση συμπλέκτη ανεβάζοντας-κατεβάζοντας, ενώ ακόμη και φωτογραφίζοντας ανεβάζεις ταχύτητες χωρίς να αφήνεις γκάζι. Κόκκινα φώτα, εννέα και κάτι στο στροφόμετρο (όπως καταγράφεται στο «μαύρο κουτί», πού καιρός για ματιές στο στροφόμετρο…) και αστραπιαία ανεβάζεις από το 1-2 στο 6. Τόσο απλά όπως και όταν κατεβάζεις και επιβραδύνεις με στόχο από τα περίπου 200 να φτάσεις στα σχεδόν 80 της κλειστής δεξιάς, όπου σε σκοπεύει ο φωτογράφος μας και παρακολουθούν σύσσωμες οι δυνάμεις της Πρωταθλήτριας Γαλλίας. «Άντε και Παγκόσμιοι έστω και με τα άλλα χρώματα». Λείπουν οι «Ιταλοί κατασκευαστές» στην Ευρώπη και όποτε τους συναντάμε υποκλινόμαστε…
sx8.jpg
Σχήμα 8: Στις ειδικές διαδρομές…. Εκεί όπου η θεωρία παραχωρεί τη θέση της στην πράξη, στην ουσία δηλαδή όπως εκφράζεται με χρόνους και αποτελέσματα. Γαλλικό Πρωτάθλημα ο στόχος της Σιτροέν που επετεύχθη πιο εύκολα απ’ ότι προδίδει η βαθμολογία και η παραφιλολογία. Κέρδισαν έξι αγώνες στους δέκα αλλά κρίθηκε στον επίλογο ο τίτλος, αφού δεν έλειψαν τα προβλήματα νεότητας και τα οδηγικά σφάλματα. Μέγας στην άσφαλτο και μάλιστα επί γαλλικού εδάφους ο Mπουγκαλσκί, αλλά υπό πίεση «κλατάρουν» και οι καλύτεροι, οπότε για να νικήσει την τετρακίνηση του Σουμπαρού που οδήγησε με μαεστρία ο Σιμόν Zαν Zοζέφ (ο Zαν-Zο πήρε τρεις αγώνες με ένα ιδιωτικό Iμπρέζα γκρουπ A!) δεν απέφυγε τα σφάλματα και έχασε έδαφος, δυσκολεύοντας μία αποστολή που έδειχνε εύκολη. Στο ΠΠP ο «Mπούγκας» κέρδισε τα Πεζό και την F2 στην Καταλονία, αλλά προβλήματα τον καθυστέρησαν στην Kορσική και μία έξοδος τον έθεσε εκτός μάχης στο Σαν Pέμο. Σε λίγες εβδομάδες «πάει Mόντε» όπως άλλοτε με τη Pενό και βοηθός του θα είναι ο πρωταθλητής Ισπανίας Πούρας. Άπαντες «προσεύχονται» να δημιουργηθεί συναγωνισμός στο Π. Π. P., ώστε ο Φρεκλέν να πείσει τη κεντρική διοίκηση και να προκύψει έκδοση WRC!
sx9.jpg
Σχήμα 9: Φτάνεις «αεροπορία», φρενάρεις δυνατά -με το δεξί βέβαια- και κατεβάζεις απίστευτα γρήγορα κάμποσες ταχύτητες χάρη στο σειριακό επιλογέα. Στη συνέχεια, τοποθετείς το κουπέ με το ιδιαίτερα γρήγορο τιμόνι και… στρίβεις! Κανένα πρόβλημα από τη στιγμή που δεν την έχεις «ξεκολλήσει πριν» στην είσοδο της στροφής υπερβάλλοντας στα φρένα. Το γκάζι στο δάπεδο, ρυθμίζεις την τροχιά με το «πηδάλιο» και… χάνεσαι. Οι διακοπές του κινητήρα προδίδουν τη λειτουργία του ηλεκτρονικού συστήματος ελέγχου της πρόσφυσης. O κόφτης στροφών; Στην ευθεία και μόνο, αν πιέζεσαι ή έχεις αχρωματοψία, αφού μία σειρά από φωτάκια στον πίνακα προειδοποιούν και προφυλάσσουν.

Aπολογούμενοι…

Σε πρώτο πρόσωπο, ο επίλογος. Ποτέ μην πεις ποτέ. Αδύνατον να πιστέψεις, πριν δοκιμάσεις, ότι η Σιτροέν μπορεί να κατασκευάσει και να εξελίξει ένα τέτοιο αυτοκίνητο. Πολεμική μηχανή με κορυφαίες επιδόσεις αλλά και «ψυχή», αφού στις διαστάσεις της αντικατοπτρίζεται το μεράκι, οι γνώσεις και το ταλέντο και αυτών των Γάλλων τεχνικών. Μαλακό και «κυριλέ» το Σαξό VTS σε σχέση με το Pαλί, κουπέ για την όμορφη Kλόντια, με ιδιαίτερα πολιτισμένα χαρακτηριστικά η κουπέ Ξαρά παραγωγής σε σχέση με το «θάνατο», το 6τάχυτο 306, αλλά μέχρις εκεί. Με την αγωνιστική Ξαρά οι Γάλλοι της Σιτροέν δίνουν δείγμα γραφής και δηλώνουν παρόντες στο πλέον υψηλό επίπεδο τεχνολογίας που εκφράζεται μόνο σε ειδικές διαδρομές. Θέμα συγκρίσεων δεν τίθεται. Όπως δε συγκρίνεις καλλονές και καλλιτέχνες υψηλού επιπέδου, έτσι δε συγκρίνεις και «πολεμικές μηχανές». Είναι άλλωστε και θέμα χρονικής στιγμής. Όταν έφτασε η Ξαρά έφευγε το 306 και δε θα ρισκάρουμε να χαρακτηρισθούμε γραφικοί κάνοντας θεωρητικές συγκρίσεις.
Μία φράση: Εκπλαγήκαμε ευχάριστα από τη «μηχανή», αλλά και από τους ανθρώπους που την οδηγούν, την εξελίσσουν και βέβαια την υποστηρίζουν. «Σόι πάει το βασίλειο».
sx10.jpg
Σχήμα 10: Δείχνουν ίδιοι οι δίλιτροι ατμοσφαιρικοί κινητήρες, αλλά όπως και να το κάνουμε κάποιες λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά. Είναι χαρακτηριστικό ότι χάρη στον κανονισμό που δεν περιορίζει το όριο των στροφών οι κινητήρες Ράλι έχουν πλησιάσει σε απόδοση τους αντίστοιχους που χρησιμοποιούνται στην πίστα. Στα BTCC-STW κ.λπ. το όριο στροφών έχει οριστεί στις 8500σαλ, οπότε στα Ράλι οι τεχνικοί ανεβάζουν στροφές και ότι χάνουν σε μέγιστη δύναμη (280-290 αντί 305-310) το κερδίζουν σε ελαστικότητα. Η υποχρεωτική χρήση καταλύτη το 1999 δεν προβληματίζει, αφού η τεχνολογία έχει τον τρόπο της.

sx11.JPG Σχήμα 11: Φρένα τεραστίων διαστάσεων με μισή ντουζίνα κυλινδράκια και όποτε οι περιστάσεις το επιβάλλουν σύστημα ψύξης παρά το χαμηλό βάρος. Στην ανάρτηση τίποτα το εξωπραγματικό. Άψογα ζυγισμένο πλαίσιο, μετάδοση του επόμενου αιώνα, οπότε οι απλές λύσεις ήταν και παραμένουν οι καλύτερες.

Από τεχνική σκοπιά…

Απλές(;) λύσεις σε κινητήρα, κιβώτιο, φρένα, ανάρτηση, πλεονέκτημα το χαμηλό βάρος (960 κιλά) που απογειώνει σε σχέση με τους 285 ίππους (δύναμη από τις 6.000 μέχρι τις +9.000 σ.α.λ.!) και η συνέχεια, η ουσία για να είμαστε ακριβείς, ανήκει στο σύστημα μετάδοσης… Ας αφήσουμε τον Zαν Kλοντ Bοκάρ (επικεφαλής τεχνικός και στην Πεζό την εποχή του 205 T16) να μας εξηγήσει… «H μετάδοση 300 ίππων μόνο στους μπροστινούς τροχούς είναι από μόνο του ένα πολύ δύσκολο εγχείρημα. Και η Ξαρά Κιτ Kαρ πετυχαίνει να κερδίσει αυτό το στοίχημα χάρη σε δύο πολύ εξελιγμένα συστήματα: το σύστημα «αντιολίσθησης» και ένα ηλεκτρονικά ελεγχόμενο διαφορικό με την ονομασία «Pont Pilote».
Το σύστημα «Pont Pilote» και το σύστημα αντιολίσθησης (ATP) είναι δύο αλληλοσυμπληρούμενες διατάξεις. Στόχος τους είναι ο έλεγχος της ολίσθησης (σπινάρισμα) και συνεπώς η βελτίωση της ελκτικής πρόσφυσης των μπροστινών τροχών. Το Pont Pilote βελτιώνει την σχετική ολίσθηση ανάμεσα στο δεξιό και τον αριστερό τροχό, χρησιμοποιώντας ένα πολύδισκο διαφορικό που μπλοκάρει χάρη σε μία ηλεκτρονικά ελεγχόμενη βαλβίδα. H λειτουργία της βαλβίδας καθορίζεται σύμφωνα με ένα μεγάλο αριθμό παραμέτρων (ταχύτητα τροχών, γωνία τιμονιού, διαμήκης και εγκάρσια επιτάχυνση κ.λπ.) που επιτρέπουν στον ηλεκτρονικό εγκέφαλο να εκτιμήσει τις συνθήκες, με τις οποίες κινείται το αυτοκίνητο. Περίπου 10 παράμετροι της κίνησης του αυτοκινήτου ελέγχονται γύρω στις 100 φορές(!) το δευτερόλεπτο. Από την άλλη, το σύστημα αντιολίσθησης μειώνει συνολικά το σπινάρισμα των τροχών, ενεργώντας στο σύστημα τροφοδοσίας του κινητήρα, (μειώνοντας δηλαδή κατά περίπτωση την ισχύ του), λαμβάνοντας πάντα υπόψη όλες τις παραμέτρους που επιδρούν και στο Pont Pilote. Οι οδηγοί έχουν στη διάθεσή τους δύο περιστροφικούς διακόπτες ελέγχου επάνω στο ταμπλό, που τους επιτρέπουν να επιλέξουν ανάμεσα σε 5 θέσεις που αντιστοιχούν σε 5 διαφορετικές χαρτογραφήσεις λειτουργίας των δύο παραπάνω συστημάτων.
Γιατί τόσες επιλογές;
Για να μπορούν να επιλέξουν εκείνη που ταιριάζει καλύτερα στο οδόστρωμα και στον τρόπο οδήγησής τους. Ακόμα και σε πανομοιότυπες συνθήκες του δρόμου οι οδηγοί δε θα επιλέξουν το ίδιο πρόγραμμα, εφόσον ο καθένας τους έχει διαφορετικό στιλ οδήγησης. «O Φιλίπ Mπουγκαλσκί δε θα στρίψει όπως ο Πατρίκ Mαγκό, ούτε θα χρησιμοποιήσει το γκάζι με τον ίδιο τρόπο. Και για τον Πούρας που φρενάρει μόνο με το αριστερό πόδι, χρειάστηκε να προσαρμόσουμε το σύστημα, γιατί αυτή του η "προσέγγιση" δεν επέτρεπε στο σύστημα να λειτουργήσει ιδανικά.»
Ποια είναι τα πλεονεκτήματα του Pont Pilote;
«Συγκρινόμενο με ένα κλασικό μπλοκέ διαφορικό, το οποίο αντιδρά μηχανικά και μόνο στην περίπτωση που υπάρχει διαφορά παροχής ισχύος ανάμεσα στο δεξιό και στον αριστερό τροχό, το πλεονέκτημά του έγκειται στο ότι μπορεί να προσαρμόσει την ισχύ σε μια πληθώρα διαφορετικών συνθηκών και σε όλες τις φάσεις της κίνησης του αυτοκινήτου σε μία ειδική: φρενάρισμα, είσοδος και έξοδος από την στροφή, επιτάχυνση εν κινήσει ανεξαρτήτως ταχύτητας κ.λπ.»
O συνδυασμός με το σύστημα αντιολίσθησης δεν είναι σχετικά δύσκολος και ριψοκίνδυνος;
Δεν είναι όσο δύσκολο φαίνεται εκ πρώτης όψεως. H επέμβαση όμως στη λειτουργία του ενός αλλάζει τη λειτουργία του άλλου. «Αυτή η αλληλεπίδραση μας επέβαλε να εξελίξουμε τα δύο συστήματα παράλληλα. Μπορούμε παρόλα αυτά να παρακάμψουμε είτε το ένα είτε το άλλο σε κάποιο στάδιο της ανάπτυξής τους.»
Ποιες είναι οι προοπτικές για τα συστήματα αυτά και ποια τα όριά τους;
Αυτό το πεδίο έρευνας είναι τεράστιο και οι προσεγγίσεις δια μέσου της ηλεκτρονικής είναι άπειρες… Σήμερα το σύστημα μεταφέρει την ισχύ του ενός τροχού στον άλλο. Το ιδανικό θα ήταν μια πιο έξυπνη κατανομή, προκειμένου να αποκτήσουμε ακριβώς την απαραίτητη ισχύ που χρειάζεται κάποιος τροχός. Εδώ βεβαίως υπεισέρχονται και οι νόμοι της Φυσικής. Σε συγκεκριμένες συνθήκες (στροφή, κατάσταση οδοστρώματος και ελαστικού, αεροδυναμικό φορτίο) υπάρχει ένα ανώτατο όριο. «Ό,τι και να κάνουμε ο τροχός δεν μπορεί να το υπερβεί. Αυτό που πρέπει να επιδιώξουμε λοιπόν και προς αυτή την κατεύθυνση βρίσκονται τα συστήματα της Ξαρά είναι να προσεγγίσουμε όσο το δυνατόν πιο κοντά το ανώτατο αυτό όριο.»

sx12.jpg Σχήμα 12: Αποκαλυπτικός ο Zαν Kλοντ Bοκάρ, άλλοτε στην Πεζό σήμερα στη Σιτροέν, όντας ο «πατέρας» της αγωνιστικής Ξαρά κιτ καρ.
sx13.JPG Σχήμα 13: Η Μισλέν έχει την ευθύνη προμήθειας ελαστικών και στη Σιτροέν, οπότε ο τίτλος σε βάρος της «Πιρελο-κρατούμενης» Σουμπαρού παίρνει ακόμα μεγαλύτερη διάσταση.